خواص مکانیکی عمدتاً به استحکام کششی، ازدیاد طول و ارزش حجامت فویل آلومینیومی اشاره دارد. از منظر استفاده، امید است که هر چه این سه شاخص بالاتر باشند، بهتر است. با این حال، تا آنجا که به خود ماده مربوط می شود، این سه شاخص با یکدیگر متناقض هستند، یعنی زمانی که مقاومت کششی فویل آلومینیومی نسبتاً بالا باشد، شاخص ازدیاد طول کاهش می یابد. هنگام افزایشطویل شدن فویل آلومینیومی، باعث کاهش استحکام کششی خواهد شد. بنابراین، در کاربردهای عملی، مقدار متوسط خواص مکانیکی به طور کلی در نظر گرفته میشود و مقادیر استحکام و پلاستیسیته خاص مربوط به قالب مهر زنی در طول پردازش باله تبادل حرارتی است. به طور کلی، پردازش مهر زنی پره های تبادل حرارتی به دو نوع تقسیم می شود: نوع کشیده و نوع غیر کشیده. قالب پانچ کششی به فویل آلومینیومی نیاز دارد که انعطاف پذیری بهتری داشته باشد، یعنی ازدیاد طول بیشتر است و مقدار استحکام نسبی می تواند کمی کمتر باشد. در حالی که قالب بدون کشش به فویل آلومینیومی نیاز دارد که استحکام بیشتری داشته باشد و انعطاف پذیری یک شاخص ثانویه است.
عوامل زیادی بر خواص مکانیکی فویل آلومینیوم تأثیر میگذارند، به ویژه ترکیب شیمیایی و فناوری پردازش فویل آلومینیوم. تا آنجا که به استحکام و پلاستیسیته فویل آلومینیوم مربوط می شود، با تنظیم ترکیب شیمیایی یا تغییر فرآیند و پارامترهای پردازش، می توان پلاستیسیته یا استحکام ماده را در محدوده مشخصی تغییر داد و ماده دیگر را بدون تغییر نگه داشت. به عبارت دیگر، ترکیب استحکام و پلاستیسیته فویل آلومینیومی را می توان به میزان محدودی با تنظیم ترکیب شیمیایی و فناوری پردازش تغییر داد.
با توجه به نیازهای مختلف عملکرد مکانیکی مبدلهای حرارتی، در حال حاضر سه حالت اصلی استفاده از فویل آلومینیومی وجود دارد: H22، H24، و H26. هر حالت مربوط به محدوده خاصی از استحکام و انعطاف پذیری است. با قضاوت از وضعیت فعلی صنعت پردازش آلومینیوم داخلی، هیچ استاندارد واحدی برای محدوده خواص مکانیکی در هر ایالت وجود ندارد. در عین حال، در کاربردهای عملی، دامنه خواص مکانیکی هر حالت بسیار گسترده است و نمی توان خواص مکانیکی محصول را به خوبی کنترل کرد تا رضایت کاربر را جلب کند.
